Zo zijn we allemaal jong en gevormd door eigen familieverhalen, kennen we veel dezelfde films en boeken, kijken we veelal naar dezelfde televisieprogramma´s en kenden we bijna allemaal het youtubefilmpje ´the Italian man who went to Malta´ als duidelijk voorbeeld van misvattingen. Tijdens dit uitwisselingsprogramma discussieerden we over de afspiegeling van elkaars land in de media, de verschillende stereotypen die worden gecreëerd en over ieders eigen waarden, houdingen en visies op goed leiderschap, maar in plaats van hierover na te denken van achter een conferentietafel, trokken wij de woestijn in om daar te ondervinden wat die fascinerende omgeving met je doet.

Vier dagen trekken, ’s avonds rond een kampvuur zitten, slapen in kleine tentjes of onder de sterrenhemel en niet kunnen douchen zorgt ervoor dat je elkaar in korte tijd zeer goed leert kennen. En door het leren kennen van een persoon, maak je op een geweldige manier kennis met diens cultuur, opvattingen en waarden. De gestructureerde discussies tijdens de ochtend- en middagpauze hielpen ons na te denken over elkaars (en zeker ook onze eigen) cultuur, maar wakker geschud over onze eigen ideeën werden we vooral door de gesprekken tijdens het lopen en ’s avonds bij het kampvuur. Daar waar de media vaak een eenzijdig beeld schetsen van ‘De Arabische wereld’ zonder enige nuance voor de verscheidene Arabische landen, werd in de woestijn nogmaals duidelijke dat achter ieder land, iedere cultuur, iedere subcultuur en iedere persoon, een verhaal zit dat een eigenlijk veel boeiendere kijk geeft op het leven. Bovendien leer je je eigen Europese buren blijkbaar soms pas echt kennen in een buitenlandse woestijn; niet iedereen in Engeland is trots op het koningshuis en de jongste generatie Duitsers heeft het gevoel nooit trots te mogen zijn op de huidige situatie in hun land omdat zij altijd het verleden van de tweede wereldoorlog met zich mee blijven dragen.

Als afsluiter van de expeditie waren we op de laatste avond uitgenodigd op de Britse Ambassade om presentaties te geven over onze expeditie en zowel de pers als enkele Omaanse Vips te woord te staan; een bijzonder contrast na enkele dagen woestijn. Direct na onze presentatie op de ambassade was het helaas tijd om meteen door te gaan naar het vliegveld en allen terug te reizen naar ons eigen land, maar gelukkig wel met geweldige nieuwe ervaringen en inspiratie. Terug in Nederland zal ik deze ervaringen zeker gebruiken in mijn eigen lespraktijk en hoop ik mijn ervaringen in te kunnen zetten voor andere uitwisselingsprojecten in de toekomst.
Al met al een korte reis naar Oman, maar met zeker weten ervaringen en contacten voor veel langer.

Annefieke Bonants
Studente Religious Studies

Meer informatie over de organisatie en de woestijnexpeditie is te vinden op: www.connectingcultures.co.uk